~Succubae

Czy udało Wam się kiedyś spojrzeć na siebie z perspektywy, z punktu widzenia osoby trzeciej, lub zupełnie obiektywnie i w tym samym momencie ciągle być sobą, i czuć to co się czuje w danej chwili?
Mnie się udało...kilka razy nawet, ale do ostatniej niedzieli (06.07.2008) było to raczej na zasadzie marzeń sennych, lub de ja viev.
W niedzielę natomiast znalazłam się przez chwilę uwięziona w moim własnym "matriksie" i osiągnęłam nawet tak zwany "bullet time" kiedy na własne oczy widziałam całą akcję w zwolniotym tempie i jakbym to oglądała na ekranie telewizora, albo w kinie... Jednak tym razem nie byłam widzem, ale aktorem. I - niestety - to nie był film, ale prawdziwe życie. Dobrze, że toczy się ono dalej, bo teraz wiem jak smakuje ta ostatnia chwila, ostatni wdech powietrza i smak adrenaliny w ustach. Wiem jak to jest, gdy głos więźnie w gardle i chociaż masz ochotę krzyczeć, to i tak czasu braknie na chociażby mrugnięcie powieką.
Nigdy nie zapomnę pasów wżynających się w bolesnym uścisku bezpieczeństwa.
Może to i nic poważnego, ale daje do myślenia.


Także tego...zapinajcie pasy - naprawdę mogą Wam uratować życie